فولاد هایی که در سازه ها به کار می روند، در برابر دمای 500 درجه بیشتر از نیمی از مقاومت خود را از دست می دهند و به همین دلیل می باشد که نیاز به وجود محافظ های عایق و ضد حریق بسیار حس می شود.
بر اساس دستور العملی که توسط ISO بیان شده است، آهن و فولاد در برابر حریق در بازه زمانی کمتر از 10 دقیقه به دمای 500 درجه می رسد که این دما دقیقا نقطه ای می باشد که سبب خم شدن و خمیدگی آهن می شود که بیشتر از 50 درصد از مقاومت خود را از دست خواهد داد.

موضوع بسیار مهمی که طراحان و همچنین محاسبان هر سازه ای باید مد نظر داشته باشند این است که باید اسکلت ساختمان را در برابر حریق مقاوم کنند و حتما از پوشش های ضد حریق به خصوص برای سازه های فولادی و به ویژه اگر به شدت در معرض بروز آتش سوزی هستند، استفاده نمایند. در موارد خاص و ویژه کف زمین، سقف ها و دیوار ها نیز باید در مقابل حرارات مقاوم سازی شوند.